Wiadomości

Pod wpływem jastrzębiej postawy przewodniczącego Rezerwy Federalnej, Kevina Walsha, oraz napływu kapitału związanego ze sztuczną inteligencją, pozycje długie na dolarze wzrosły do 29,4 miliarda dolarów. Bank of America obniżył swój cel dla kursu euro do dolara na koniec roku z 1,20 do 1,15 i przewiduje, że Rezerwa Federalna podniesie stopy procentowe trzy razy w tym roku. Man Group przewiduje, że do końca roku dolar ma jeszcze około 5% potencjału wzrostu. Goldman Sachs prognozuje, że waluty krajów azjatyckich importujących ropę, takich jak baht tajski i peso filipińskie, znajdą się pod presją.

Mimo że rynek powszechnie oczekuje odbicia ceny złota po jej spadku poniżej 4000 dolarów za uncję, ekonomista Capital Economics Hamad Hussain uważa, że ten metal szlachetny wciąż ma przestrzeń do dalszych spadków w ciągu najbliższych 18 miesięcy.Wskazuje on, że oczekiwania dotyczące podwyżek stóp procentowych przez Fed podniosą realną stopę zwrotu, co wywiera stałą presję na złoto, które nie przynosi dochodu. Dodatkowo, potencjalne gwałtowne spadki na giełdzie mogą jeszcze bardziej pogłębić spadek cen złota — podczas nagłej wyprzedaży na rynku akcji inwestorzy często są zmuszeni sprzedawać wysokiej jakości aktywa, aby spełnić wymogi dotyczące uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, a złoto nie jest od tego wyjątkiem.Capital Economics przewiduje, że do końca 2026 roku cena złota spadnie do 3500 dolarów za uncję, a do końca 2027 roku obniży się jeszcze bardziej, do 3250 dolarów.

BlockBeats News, 26 czerwca. Dolar amerykański umacnia się od czerwca, a Bloomberg Dollar Spot Index wzrósł od początku miesiąca o 2,1%, zbliżając się do najlepszego miesięcznego wyniku w ciągu ostatniego roku i obecnie osiąga poziom nienotowany od listopada zeszłego roku. Główne instytucje z Wall Street, takie jak JPMorgan Chase, Goldman Sachs oraz Bank of America, uważają, że nastąpiła znacząca zmiana oczekiwań rynkowych wobec dolara amerykańskiego, a wcześniejsza dominująca narracja o „dedolaryzacji” wyraźnie słabnie. Instytucje generalnie przypisują tę zmianę trzem głównym czynnikom. Po pierwsze, jastrzębie stanowisko przewodniczącego Federal Reserve Powella — po podkreśleniu znaczenia stabilności cen i wysłaniu wyraźnego sygnału o zaostrzeniu polityki, współszef ds. strategii walutowej JPMorgan Chase wskazał, że „Fed uruchomił logikę wzrostu kursu dolara, a inne banki centralne nie nadążają, co prowadzi do utrzymującego się zawężenia różnic stóp procentowych.” Po drugie, inwestycyjna gorączka wokół AI napędza stały napływ kapitału do USA, o czym mówił główny strateg walutowy Goldman Sachs: „Handel związany z AI napędza oczekiwania dotyczące wzrostu gospodarczego USA i zwroty z rynku akcji, czyniąc Stany Zjednoczone niezwykle atrakcyjną destynacją dla kapitału.” Po trzecie, względna odporność gospodarki USA ożywiła dominującą logikę „wyjątkowości Ameryki”. Dane dotyczące pozycjonowania potwierdzają powyższe oceny – według danych CFTC na dzień 16 czerwca fundusze hedgingowe i zarządzający aktywami utrzymywali długą pozycję na dolarze amerykańskim o wartości 29,4 miliarda dolarów. Bank of America obniżył swój cel kursowy euro do dolara na koniec roku z 1,20 do 1,15 i spodziewa się, że Fed podniesie stopy procentowe trzy razy w tym roku. ING Group prognozuje, że do końca roku dolar amerykański ma potencjał wzrostowy na poziomie około 5%. Jednak potencjał wzrostowy pozostaje ograniczony. Analitycy wskazują, że oczekiwania dotyczące podwyżek stóp procentowych zostały już częściowo uwzględnione w cenach, a premie opcyjne służące zabezpieczaniu się przed aprecjacją dolara zbliżają się do poziomów nienotowanych od ponad roku. Aby doszło do istotniejszego umocnienia, Fed musiałby podnieść stopy powyżej obecnych oczekiwań rynkowych. Goldman Sachs przewiduje, że waluty azjatyckich krajów importujących ropę naftową, takich jak baht tajski i peso filipińskie, znajdą się pod największą presją, podczas gdy waluty o wysokiej rentowności i wrażliwe na handel odczują relatywnie ograniczony wpływ.